| Aantekeningen |
- Cornelis Hendriks Uul is de oudste zoon van Hendrik Dirks Mors. Waarom Cornelis dit alias, deze achternaam draagt, is niet bekend. Ik heb geen enkel archiefstuk gezien waarin een reden voor het voeren van de naam vermeld wordt. Evenmin is bekend, waarom hij als enige van de kinderen van Hendrik Mors een achternaam draagt. Zijn beide broers, zijn vier zusters worden niet met een achternaam aangeduid. Uiterlijke kenmerken, het tonen van zekere wijsheid bij een bepaalde gebeurtenis, maar ook het erven van de naam van zijn nog onbekende moeder, behoren tot de mogelijke redenen. Heel opvallend is dat hij één maal Cornelis Hendricks Mors wordt genoemd. En evenzeer opvallend is, dat zijn vader zo'n tien jaar na zijn overlijden één maal als Hendrick Uul wordt vermeld. Anders dan de naam Mors, die bij de nakomelingen verdwijnt, wordt de achternaam van Cornelis door zijn nakomelingen verder gevoerd.
Zoals we hebben gezien bij de regeling van de nalatenschap van Hendrik Mors, zag Cornelis er niet tegen op de geschillen door het gerecht te laten beslissen. Ook voor andere zaken verschijnt hij verschillende malen voor het plaatselijk gerecht. In begin 1604 is de zaak tussen de weduwe van Hendrik Mors en zijn kinderen, waaronder Cornelis Uul, tot een minnelijke schikking gekomen. In datzelfde jaar, enige maanden later, blijkt er een groot geschil te zijn tussen Cornelis Hendriks Uul en Pietertgen Hendriks, de weduwe van Cornelis Anthonis Meppel. Cornelis heeft in 1598 van de overleden man van Pietertje Hendriks een perceel land gekocht in het weer waar hij op woont. De weduwe oordeelt, dat Cornelis nog niet de hele koopsom voldaan heeft en eist betaling daarvan. Beiden leggen hun zaak voor aan het Langerakse gerecht. De zaak blijft jaren slepen en is waarschijnlijk pas in 1614, tien jaar later, beëindigd met de formele overdracht door Pietertje van het perceel land.
Cornelis' vier zusters, Marrichje, Dirkje, jonge Marichje en Beligje, overlijden allen voor hem en als oudste broer wordt hij tot voogd over hun kinderen benoemd. Betrekkelijk vroeg blijken zijn geestelijke vermogens af te nemen. Hij zal waarschijnlijk ruim zestig jaar geweest zijn, als in juni 1616 wordt geschreven dat Jan Aerts uit Streefkerk de voogdij over de onmondige kinderen van zijn zuster Beligje heeft overgenomen, wegens 'innocentie' van Cornelis Uul. Zeker is dat hij voor mei 1620 is overleden, dan wordt zijn vrouw als weduwe vermeld. Vader Hendrik Mors bezat bij zijn overlijden tenminste veertien morgen land en daarmee behoorde hij, in de periode voor 1600, tot de wat beter gesitueerde middenklasse van de Langerakse bevolking. Zijn bezittingen, de landerijen, zijn verdeeld tussen zijn weduwe en zes staken. Cornelis zal dus een relatief klein gedeelte geërfd hebben en de "welstand" die zijn vader had, heeft hij niet bereikt. Cornelis Uul en zijn vrouw IJchgen kenden het geluk dat al hun kinderen, of bijna allen, in leven bleven. Acht kinderen werden volwassen. Als bij het overlijden van Cornelis (en IJchgen Gerrits) acht staken de boedel verdelen, is het duidelijk dat voor zijn nakomelingen slechts kleine percelen land overblijven, waarvan zij niet kunnen bestaan. We zien dan ook, dat een aantal kinderen, nakomelingen hun erfdeel verkopen en Langerak gaan verlaten. Het geslacht (Den) Uul begint zich te verspreiden.
zie verder http://www.den-uijl.nl/genealogy/118.htm
|
- ca. 1618
Stuur een bericht
